De wens naar meer was er en dankzij mijn ouders kreeg ik ook de kans. Ter gelegenheid van mijn 16de verjaardag kreeg ik een luchtdoop cadeau. Met een Cessna 172 (OO-SEY) vertrokken we vanop Deurne.Samen met mijn vader en broer ging ik de lucht in. Zoals bij de meeste luchtdopen het geval is, vlogen we richting ons huis en maakten er enkele rondjes boven. Na een uur genieten, stonden we terug op de grond. Supergelukkig na dit vluchtje gingen we nog iets drinken in de taverne van de luchthaven. We spraken er nog even met de piloot en vroegen ook naar de mogelijkheden om piloot te worden. Als ex- student van Antwerp Pilot School ( Raf De Vylder ) raadde hij ons aan om eens contact op te nemen en alles eens rustig na te vragen. De week nadien belde ik naar Raf De Vylder en kreeg ik te horen dat ik zonder verplichtingen eens een proefles mocht komen volgen. Dit deed ik dan ook. Veel van de stof verstond ik nog niet, maar sprak mij wel heel erg aan .

Na rustig te overleggen met mijn ouders en het tellen van mijn spaarcenten, besloot ik te beginnen bij Raf. Woensdagavond en zaterdagvoormiddag gingen de lessen door.Mijn ouders konden me niet elke keer helemaal naar Deurne brengen, dus heb ik zo snel mogelijk mijn rijbewijs A behaald om toch de lessen bij te kunnen wonen. 2 Keer in de week met de scooter naar Deurne was goed te doen, ondanks het late avonduur op woensdag. Het was perfect te combineren met mijn gewone opleiding (TSO elektromechanica) tot ik moest kiezen tussen mechanica of elektronica. Ik koos om verder te gaan in de elektronische richting en dat was niet te onderschatten. Het werd steeds moeilijker om tijd vrij te maken voor deze 2 dagen les PPL.
Ik probeerde zoveel mogelijk lessen bij te wonen en was zo goed als rond met heel de leerstof. Ik begon toen ook met de eerste vlieglessen in Hoevenen. Raf leerde me de eerste kneepjes van het VFR vliegen en na enkele uren circuit en demo van noodsituatie mocht ik solo de lucht in. Na 18 minuten solo zette ik de OO-HFE terug aan de grond. Na de landing kreeg ik van Raf een bloem, geplukt van de graspiste. Dolgelukkig en fier op zo een simpel bloemetje kon mijn dag niet meer stuk!

Toen kwam de JAR en ik moest nog enkele nieuwe vakken bijleren. Het werd steeds moeilijker om mijn twee studies te combineren en ondertussen was de kaap van het jaar al ruim overscheden. Bij het ingaan van het laatste jaar had ik al snel door dat er nog minder tijd vrijgemaakt kon worden door het talrijke huiswerk en het eindwerk. Jammer genoeg moest ik echt veel lessen laten schieten. Ook in datzelfde jaar begonnen de leerkrachten te vragen naar mijn verdere studiekeuze. Ik wist al wat ik wilde worden maar ik wist nog niet hoe ik nu de stap naar het professioneel vliegen ging zetten. Na me te informeren, waagde ik mijn kans bij de Belgische luchtmacht. Spijtig genoeg ben ik daar in de caissonproef afgevallen (door een scheef neusbeentje kreeg een oor niet genoeg lucht bij het dalen en krijg je de beginselen van een Barotrauma) Ik wou het nodige doen en besloot om dat beentje operatief recht te laten zetten. Eens dat achter de rug was, kon ik een 2de kans wagen bij de luchtmacht. Ik mocht al vrij snel terug langskomen, maar ik vrees dat het zelfs iets te snel na de operatie was. Het resultaat was nog niet zoals verwacht: weer een beetje rood in het oor door het beginnen van een barotrauma. Wel enigszins down moest ik de Top Gun - droom aan de kant zetten. Vastbesloten wou ik mijn kansen bij de burgerluchtvaart wagen...Het einde van het jaar kwam in zicht en het PPL- verhaal eindigt hier ook. Na te informeren bij de ATPL-scholen kon ik niet meer aan de nodige uren geraken om aan een eventuele modulaire ATPL - opleiding te beginnen. Dus heb ik de PPL bij Raf stopgezet en besloot ik samen met mijn ouders om de stap naar de burgerluchtvaart te zetten en begon met een professionele opleiding.

Nu reeds aan de ATPL bezig kijk ik nog steeds met plezier terug op de toffe tijd die ik in Hoevenen bij Raf De Vylder heb mogen meemaken! Dankzij zijn uitleg is mijn ATPL- theorie veel vlotter verlopen.
Ook in de eerste vlieglessen heb ik de kennis van Raf goed kunnen gebruiken en plakt het symbolische bloemetje nog steeds in mijn vliegboek!